We voelen ons hier in het midden van de oude en nieuwe geschiedenis, te midden van oude en nieuwe zijderoutes. In mijn eerste blog Arnhem Kars schreef ik, dat we de Hettieten zouden ontmoeten, het rijk van Pontus zouden binnengaan en niet te vergeten het einde van het Ottomaanse rijk zouden zien. Dat laatste is het begin van de huidige Turkse staat begin jaren 20 van de vorige eeuw.
Vroeger in de kerk leerden we over de Amelikieten en Hettieten. Het intrigeerde me al snapte ik er niks van. Nu, bij de voorbereiding van deze reis, kwam ik ze weer tegen. Ik las gedeeltes van Genesis en via internet las ik dat we aan de noordkant van het rijk van de Hettieten zijn. Jaren voor Christus.
Wanneer je meer wit lezen over Amasya, kijk dan op deze site. Het is echt bizar.
Vanochtend liepen we naar de graven in de bergen waar heilige mannen van vroeger begraven waren. Zie foto boven dit blog. In Samsun liepen we naar de plek waar Ataturk, de stichter van het huidige Turkije vanuit de Zwarte Zee aan wal kwam en werd verwelkomd.
Wat ik als economisch geschoolde echt interressant vind is de zijderoutes. Amasya was een centrale plaats in de routes van Azië naar Europa. En ook in deze tijd kan het belang van Turkije in de verbinding tussen Europa en het midden en verre oosten niet worden onderschat.
Over de historie van deze omgeving schreef mijn reisgenoot dit: (Klik hier).
En dan voelt ‘hier zijn’ nog maar als voorprogramma van wat nog moet komen. In Kars treden we het rijk van de Russen binnen rond 1900 en in Van zullen we de Ararat zien, waar het verhaal van Noach zo wonderbaarlijk eindigde. Turkije is een bijzonder land.
Overigens het eten is hier heerlijk. In soorten en maten kom je het in verschillende stadia tegen.
16 mei 2026
2025: Over grenzen (Arnhem Kirkenes)
2026: Naar Turkije (Arnhem Kars)