Weer een mooie dag. Langs het meer van Van rijden we richting Dogubeyazit. Het is indrukwekkend: de velden met herders, de bergen, soms de woestenij en de grens met Iran.
We willen naar Ishak Pasha, een kasteel waar veel zijderoutes samenkomen. Mijn reisgenoot las “De legende van Ararat” en schreef hierover. (Klik hier. ) Het is een mooie plek op de flanken van de Ararat. Blijkbaar ook een feestelijke plek voor de Turken uit de buurt. Veel jonge mensen vierden het feest van het behalen van een schoolexamen.
Er is een plek op 11 kilometer van Ishak Pasha waarvan wordt aangenomen dat daar de Ark van Noach is gestrand. We hebben een stukje van de weg gereden, maar vonden het te risicovol.
Bij Ishak Pasja konden we de Agri Dagi, zoals de Ararat in het Turks heet, nog niet zien. Even verderop richting Igdir zagen we de Turkse kant van de Agri Dagi en ook van de kleine Agri Dagi. Mooier wordt het niet, dachten we. (Foto boven deze pagina is van de Agri Dagi.) Tot vanavond de zon onderging en er boven de Agri Dagi een bui hing waaruit het regende. De regenboog verscheen boven de Agri Dagi, zoals beschreven in Genesis 9. God sloot een verbond met Noach en bezegelde dat met de regenboog. Zie Genesis 9:13.
Morgen gaan we naar de Armeense kant van de Agri Dagi. Dan heet dezelfde berg opeens in het Armeens de Ararat. We komen ook bij het monument voor de ontkenning van de genocide op de Armeniërs. Dan kan je niet meer om de politiek van Turkije heen. Gisteren werd een belangrijke oppositie leider uit zijn ambt gezet. Zie NOS.nl. We voelen ons veilig, ook omdat overal camera’s hangen en leger en politie zichtbaar aanwezig zijn. Wij hoeven nooit ons paspoort te laten zien. In de supermarkt zagen we in de literatuurstal het boek “ 1984” van George Orwell liggen. Toepasselijker kan haast niet.
22 mei 2026