Met de hoge snelheidstrein, 800 kilometer verder naar Sivas. Drie dagen nadat de EU reageert op mijn droom van een Trans European Railway system (TRES). Er kan veel verbeterd worden in de infrastructuur van de rails, van het rijdend materieel en van de organisatie en de verkoop.Lees hier de plannen van de EU.
Helaas hebben we vanmiddag besloten onze reis aan te passen. Ik ben al heel lang bezig een kaartje te kopen naar Samsun en Amasya. Naar Samsun willen we omdat het aan de Zwarte Zee ligt en dus de facto aan de grens met Rusland. Amasya is interessant omdat het een kruispunt van routes is in de vroegere zijderoute en prachtig in de bergen ligt. Het is me niet gelukt treinkaartjes te kopen. Niet contant, niet met een girokaart, niet met een credit kaart. Het systeem van de Turkse spoorwegen blokkeert de betaling op het laatste moment. Nu hebben we een auto gehuurd. Wel jammer.
Gelukkig zijn we wel met de trein in Sivas en kunnen we ook met de Dogu-express door naar Kars, maandag.
De ervaring van de trein Istanbul-Sivas was uitstekend. Hele stukken reed de trein 250 km/uur. Echt supergoed. Ook zien we veel investeringen in infrastructuur in Turkije. Onderweg zagen we heuvels met tarwe en andere granen. Mijn idee was dat de natuur hier in Sivas wat later is dan tot nu toe. Alles staat nog op uitkomen. Op de heuvels lag nog sneeuw. Sivas ligt op een hoogvlakte 1300 meter boven zeeniveau.
Vanmiddag al even door de stad gelopen. Dat voelde heel goed en al een heerlijk gesprek gehad met een verkoper van tapijten over Russen, Arabieren, Perzen en Turken. Dat zijn de machtsconcentraties die zich voortdurend met elkaar meten.
Morgen gaan we hier in Sivas op onderzoek uit. Overmorgen naar Samsun.
12 mei 2026.