Categorie: Pensioen

Geplaatst op

Polderen in Nederland

Ik ben altijd weer verbaasd hoe goed we in Nederland georganiseerd zijn. Het maakt niet uit waar het over gaat: over volkstuinen, fietsen of gehandicaptenzorg: op elk gebied kent Nederland zijn maatschappelijk middenveld. Diverse verenigingen, stichtingen en organisaties vormen samen een conglomeraat dat we een maatschappelijk middenveld noemen. Polderen doen we daar. Zo ook bij de vrijwillige molenaars. Daar is een vereniging van met een verenigingsblad en afdelingen per provincie met een afdelingsmail en groepjes molenaars met ieder een eigen app groep. Die clubs hebben ook een paar keer per jaar onderling contact via een ledenvergadering of een uitje naar een naburige provincie. Afgelopen zaterdag ging de afdeling Gelderland op bezoek bij de buren in Twente. Een leuke dag met allemaal molens als onderwerp en ruimte om te polderen. De mensen rijden van molen naar molen en ondertussen wordt er heel wat afgebept. Een mooie dag was het! Zo’n dag roept dan ook weer allerlei vragen op over veiligheid, subsidie stromen en productontwikkeling.

3 oktober 2019

  • Usselo
  • Haaksbergen
  • Denekamp
  • Gildehaus
Geplaatst op

Mooi rondje Market Garden…..

Gisteren via de begraafplaats bij Oosterbeek naar Hartenstein gefietst. Daarna door naar het kerkje bij de Rijn. Vandaar via onderlangs naar Arnhem en bij de Eusebiuskerk en dé Rijnbrug gezien hoe de stad leeft!!

Een mooi rondje op een mooie dag. Dat was anders toen in 1944 de Engelsen bij het kerkje over de Rijn moesten vluchten. Nu is er een wandeling gemaakt vanaf het kerkje naar de Rijn, waar om stilte werd gevraagd. Het was er stil. Het wuiven van de mais door de wind was het enige geluid. En het geluid van een elektrisch golfkarretje dat bejaarde Engelsen vervoerde, die voor (bijna) de laatste keer operatie Market Garden herdachten.

Ook was het een mooi rondje, omdat overal langs de weg mensen stonden te praten. Mensen in groepen voor een rondleiding, mensen bij een monument en een paar mensen die luisterden naar elkaar, waarbij je als buitenstaander voelde dat het om echte herinneringen, diepe emoties ging.

Het was mooi weer. Onderlangs zag ik de kerk, die totaal was verwoest, dichterbij komen. In de jaren vijftig is de kerk zo goedkoop mogelijk herbouwd en nu wordt de kerk gerepareerd en het hele gebied eromheen in ere hersteld. Mooi is dat het oude stratenpatroon weer langzaam zichtbaar wordt. De kerk is nog niet klaar en het gebied erom heen pas over een jaar of vijf.

Maar de binnenstad van Arnhem herstelt van dit ongehoorde drama van 75 jaar geleden.

  • Vluchtroute
  • Eusebius in de stijgers
  • Aandacht voor elkaar

21 september 2019

Geplaatst op

Rock & roll will never die…

Vanavond voor de zoveelste keer naar Neil Young geweest. Het is een soort bedevaart. De hele dag oude LP’s draaien op Spotify (dan verdient hij er nog een keer wat aan…). Peter te Bosz zou zeggen: “Doe een schone slip aan.” Ik doe daar dan nog een houthakkersblouse bij. In de auto onderweg staat de CD Weld te knallen en ik ben op tijd bij de zaal om een beetje vooraan te staan.

Vroeger was ie nog weleens nukkig en had hij zijn gezicht verborgen onder een hoed. Dan wist je niet hoe lang een concert zou duren. Tegenwoordig speelt hij eigenlijk altijd de sterren van de hemel. Hij is goed te pas, heeft een geweldige band van jonge gasten om zich heen en is heer en meester op zijn “old Black”, zijn gitaar. Zijn gezicht straalt! Vanavond ook. Hij speelde een mengeling van bruiloftsmuziek, liefdesliedjes en stevige rock & roll. Het begon met Mansion on the hill en het liep via Old man naar Love and only love, Fuckin Up en Hey, hey, My My (Into the black). In de toegift gingen we in de polonaise bij Roll another number (zie Sugar Moutain voor de complete setlist).

Komende vrijdag is er een concert van Bob Dylan en Neil Young in Hyde Park in Londen.

  • Earth
  • Promise of the real
  • Dat oranje ding is zijn soundschakelaar. Is er altijd bij. Gaat nooit kapot!!
Geplaatst op

Het één met het ander

Zo ben je bezig. Mooie dagen zijn het. Niet te warm, heerlijk weer en een prachtige omgeving. Gisteren mooi op de molen gedraaid. Genoeg wind, dus geen zeilen, prachtige zon en er moest geluid worden. Hoe schrijf je verleden tijd van het luien *). We waren eigenlijk met te weinig, dus dat ging niet door. Ik wilde graag zien hoe je op de wind kunt luien. Vanochtend gingen ze dat doen. Verder kreeg ik de tip dat graan vlak voor de oogst wat stikstof nodig heeft. Daar gaat de korrel van groeien. Dat moeten we hebben. Nou ja, dus vanochtend allemaal boodschappen.

Eerst naar de molen om te zien hoe het luien werkt. Ik kreeg gelijk een klus. Helaas ging de luizak direct de verkeerde kant op. Gelukkig was de molenaar attent en was er niks aan de hand. Maar ook het luiwerk is een mooi systeem in de molen.

Toen door naar de intratuin om stikstof te kopen en achter Burgers Zoo langs naar de tuin om de tarwe te voeden. Gelijk even gesproeid.

Het was een mooi uniek rondje van huis naar de molen naar de Intratuin en naar de tuin en weer terug. Arnhem is een prachtstad. En op deze manier is het een met het ander mooi verbonden. Wie weet maak ik nog eens brood van eigen graan.

Luiwerk molen De Kroon in Klarendal

Vanmiddag was ik ook nog even in het Nederlands openluchtmuseum. Kijk hier.

*) Luien is een techniek om zakken graan naar boven te hijsen en meel naar beneden te laten zakken. Scheelt een boel zwaar werk.

6 juli 2019

Geplaatst op

Druk, druk, druk

Donderdag terug van Vlieland. In de avond was er een ledenvergadering van mijn partij over de crisis in de Arnhemse politiek. De vraag is hoe het komt en hoe het verder moet. Mijn partij is in de vorige periode ook uit de coalitie gestapt en nu zegt de fractie het vertrouwen op in twee coalitiegenoten. Toen was het om het bouwen in de uiterwaarden en het opruimen van de rotzooi in Stadsblokken / Meijnerswijk, nu gaat het om het sluitend krijgen van de begroting als gevolg van de tekorten in de (jeugd)zorg. Meer fundamenteel ligt er een samenwerkingsprobleem tussen de verschillende politici, die elkaar niet meer vertrouwen. Soms is het tijd voor gewoon andere mensen, is mijn indruk.

Dat zou een mooi onderwerp van gesprek kunnen zijn op de consultatiebijeenkomst, die ik afgelopen zaterdag had met een clubje mensen die in het jaar 2000 dezelfde training hebben gedaan. De bijeenkomst vond plaats in het hart van de Rotterdamse haven met uitzicht op grote zeeschepen. Een fantastische locatie. De mensen ken ik al lang en we praten dezelfde taal, die we in de opleiding geleerd hebben. Wie vraagt die leidt. Door verschillende brillen kijken. Over invloed en over leercurves. En Maslov kwam ook nog langs. We hebben het niet over de politiek in Arnhem gehad. Een van de deelnemers bracht het thema duurzaamheid en klimaatverandering ter sprake. En dat in deze omgeving!! We zagen voorbeelden van een bedrijf dat in zijn interne communicatie veel aandacht hiervoor heeft en probeert zijn CO2 footprint te reduceren. Eén van de deelnemers was heel erg boos op de VVD, die nota bene nu er iets ruimte in het klimaatdoelstellingen zit 130 km laat rijden. Weer een andere deelnemer is bio boer geworden en niet te vergeten was de deelnemer erbij die de essentiële vraag stelde: wat doe je er nu zelf persoonlijk aan?

We kijken allemaal met een andere bril. Het is belangrijk dat we erkennen dat we verschillende brillen kunnen dragen. De kunst is om met die verschillende brillen op de goede kant op te gaan. Dat kan mijns inziens alleen als we ook eens door de bril van een ander willen kijken. Het wordt tijd dat we dat in de Arnhemse politiek gaan doen.

30 juni 2019

Geplaatst op

Barrelhouse gaat nooit met pensioen

Ik ben nu twee maanden niet meer aan het werk. Bijna twee maanden met pensioen. soms ben je een hele dag aan het zorgen en soms doe je alleen maar leuke dingen, zoals vandaag. Van je motoriek wordt van alles gevraagd. Afgelopen dinsdag was ik ’s ochtends op de molen en moest ik twaalf keer dezelfde knoop maken om de zeilen vast te maken. Hard werken. ’s Middags was ik met mijn kleinzoon van vier maanden aan het werk om hem een schone luier en drinken te geven… Vandaag was een andere dag….

Vanochtend kwam de keukenmeneer en vanmiddag heb ik een eind gefietst. Ik heb me mentaal voorbereid op het concert vanavond in Luxor Arnhem. Barrelhouse. Nog nooit heb ik ze live gezien. De blues. Ik hou van de blues. Het maakt melancholisch, het maakt droevig, maar als je je goed voelt, maakt het vooral vrolijk. Ik ken Tineke Schoemaker, zangeres van Barrelhouse alleen van Hotel Grolloo, een album van Cuby and the Blizzards.

Vanavond ging het dak eraf in Luxor. Ze speelden nieuwe nummers en oude nummers. Ze speelden alsof ze twintig waren. Ze zijn ook nog twintig. Ik zag mensen dansen die twintig waren. Ik ken de nummers niet van Barrelhouse, maar ik stond in één keer mee te swingen. Waarom heb ik ze nooit eerder live gezien? Ik weet het niet.

De band speelde de blues, de pianist speelde de blues. Ik werd ziek van zijn rust en van zijn timing. Fantastisch. En de gitaristen. Technisch perfect, maar met gevoel. Die mannen kunnen wat. Zonder ritmesectie geen blues. Met wie ik was vertelde een verhaal van haar pianolerares over Chopin. Zelf heeft ze tot haar spijt niet de timing van de blues. Over Chopin vertelde ze dat bij de piano stukken in de linkerhand een motortje zit geprogrammeerd. Die moet het doen. Het ritme, het timbre…. Zonder ritme geen Chopin en geen blues.

En dan Tineke. Die stem. Echte blues. Doorleefd. We gingen rekenen. Ze moet wel 70 zijn. Maar dat is ze niet. Wat een powergirl….

Tineke, one misty morning, I’m gonna write your name in the sky….

21 juni 2019

Geplaatst op

Pompei

Op vakantie in Italië kwamen we deze molen tegen in Pompeï. De Kweern is ook overvallen door de Vesuvius en is compleet opgegraven. De twee stenen zijn dus meer dan tweeduizend jaar oud en geven aan hoe oud het principe van de graanmolen is.

Werkelijk bijzonder.

  • De Kweern
  • Het magazijn in Pompeï waar de kweern staat.

Geplaatst op

Niet gevonden

Dit weekend op een camping in Diffelen gestaan en een paar keer op zoek geweest naar de bomengroep aan de oever van de Vecht die ik in mijn blog van 28 mei 2019 beschreef. Wel wat andere bomen op de foto gezet in de buurt. Vanuit Stegeren kun je vanaf de Stegerdijk naar de Vecht lopen. Het is een wandelingetje dat ik ook met mijn moeder gemaakt hebt, toen ik voor de laatste keer met haar naar de Vecht liep. Mijn vader heeft in die omgeving van 1940 tot en met 1985 brood bezorgd. Daar heb ik deze foto gemaakt.

Nou ja, zo ben je bezig. Vandaag in de tuin gewerkt. Rommel opgeruimd. Een vraag die me vaak gesteld wordt is of ik me verveel en of ik denk dat ik me ga vervelen. Volgens mij gaat dat niet gebeuren. Ik heb genoeg te doen en voldoende dingen om me druk om te maken. Ik ben hooguit bang dat de gezondheid niet meezit. Daar kun je echter niet zoveel aan doen.

11 juni 2019

Geplaatst op

Mooie draaidag vandaag

Vandaag weer een paar uur gedraaid op de molen met de molenaar. Grappig is dat zodra de molen draait er mensen boven komen. We hebben ze al uit alle windstreken gehad. De molenaar is een enthousiast verteller. Ik wat minder. Ik geniet meer van het weer op de stelling. Vandaag was het prachtig weer met mooie wolken en en lekker zonnetje. De stad blijft mooi vanaf de molen. Hoe vaker ik het zie, hoe mooier ik het vind.

31 mei 2019