Het is hier een soort drielandenpunt.. Je moet dan wel verschillende kaarten van de geschiedenis op elkaar leggen. Sofia is een compacte, mooie stad.
Het eerste waar we vanochtend tegenaan liepen was het brandende vuur voor de onbekende soldaat. En dat op 9 mei, de dag waarop de overwinning op de nazi’s wordt gevierd op het Rode Plein in Moskou. Het vuur brandt voor de aan de Russische kant strijdende Bulgaarse soldaten tegen de Ottomanen, iets meer dan 100 jaar geleden. Ik spreek een vrouw aan die aan het herdenken is om haar te vragen wat ze herdenkt. Spreekt u Engels? Njet, Ruski is haar duidelijke antwoord. We zijn hier op de grens van het Russische en Ottomaanse rijk. Vannacht reizen we naar Istanbul, de hoofdstad van dat rijk. Je merkt dat de mensen niet alles met de Ottomanen op hebben. Gisteren in de trein deden vrouwen de deur dicht voor Turkse meisjes die opgedirkt naar de kermis gingen. Nou ja zo gaat dat.
Een paar honderd meter verder, nabij de grote Russisch Orthodoxe kerk, de Alexander Nevski kathedraal, is morgen de finish van de Giro ‘d Italia. Het plein is volledig roze uitgedost. Er is een podium met muziek, er zijn kinderen die uitgedaagd worden een rondje rond de kerk te fietsen (werkelijk aandoenlijk), en een heuse markt die bij zo’n grote wielerronde hoort. De sfeer is in zekere zin uitgelaten. Hier strijdt Europa tegen de Turken en de Russen, bij wijze van spreken. Ja echt, het drielandenpunt tussen Rusland, Turkije en Europa ervaar ik hier op een oppervlakte van vier voetbalvelden.
We lopen door, want ja op het programma staan natuurlijk de putdeksels, de synagoge en de Russische ambassade. Eerst komen we nog een moskee tegen. Die is open. De synagoge is op zaterdag -uiteraard- dicht, maar ook aan de buitenkant mooi. Dan op zoek naar de ambassade. Een paar metrohaltes verder en we zijn er. Meer hoofdsteden komen we niet tegen op onze reis langs de grenzen van het huidige Russische rijk. Estland, Letland, Litouwen en Polen hebben we vorig jaar gehad. Nu Slowakije, Hongarije, Roemenië en Bulgarije. Hier ligt de ambassade naast het gigantische Moskou hotel. Ankara slaan we over: we gaan vanuit Istanboel door naar Sivas. Putin zal ons nu wel kennen.
Sofia is Europeser dan Boekarest. Ik voel me hier veel beter thuis. Het is schoner, opgeruimder en functioneert beter. Voor wat het waard is na een ervaring van twee dagen.
9 mei 2026.